gw 01 rok III sem letni WSPiA Rzeszow BW & ASiP
 | Strona: 1 / 1 strony: [1] |
opracowane zagadnienia zaliczenie |  |
| | | | 29783 | 24.05.2011 19:51:34 | 
Grupa: Użytkownik
Posty: 87 #703133
Od: 2011-3-1
| Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie postępowania
mediacyjnego w sprawach nieletnich
z dnia 18 maja 2001 r. (Dz.U. Nr 56, poz. 591)
Na podstawie art. 3a § 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich
(Dz. U. Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1995 r. Nr 89, poz. 443, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z
1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 91, poz. 1010) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania mediacji, a w szczególności:
1) warunki, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzania
postępowania mediacyjnego,
2) sposób rejestracji instytucji i osób uprawnionych do przeprowadzania postępowania
mediacyjnego,
3) sposób szkolenia mediatorów,
4) zakres i warunki udostępniania mediatorom akt sprawy,
5) formę i zakres sprawozdania z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego.
§ 2. Do postępowania mediacyjnego kieruje się w szczególności sprawy, których istotne okoliczności nie
budzą wątpliwości.
§ 3. 1. Sąd może przekazać sprawę, w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, instytucji,
która została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 7 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz zgodnie ze
swoim statutem została powołana do wykonywania zadań w zakresie:
1) mediacji,
2) resocjalizacji,
3) poradnictwa wychowawczego i pomocy psychologicznej,
4) diagnozy psychologicznej,
5) profilaktyki przestępczości,
6) ochrony wolności i praw człowieka.
2. Instytucją uprawnioną do przeprowadzania postępowania mediacyjnego jest równieŜ rodzinny ośrodek
diagnostyczno–konsultacyjny, utworzony na podstawie odrębnych przepisów, który nie podlega wpisowi
do wykazu, o którym mowa w § 7 ust. 1.
3. Postępowanie mediacyjne w imieniu instytucji, o której mowa w ust. 1 i 2, prowadzi upowaŜniony przez
nią pisemnie przedstawiciel, który powinien odpowiadać warunkom określonym w § 4 pkt 1–7.
§ 4. Sąd moŜe przekazać sprawę w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego osobie godnej
zaufania, która:
1) ukończyła 26 lat,
2) korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych,
3) biegle włada językiem polskim w mowie i piśmie,
4) posiada wykształcenie z zakresu psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa oraz
ma doświadczenie w zakresie wychowania lub resocjalizacji młodzieży,
5) posiada umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz nawiązywania kontaktów międzyludzkich,
6) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków,
7) odbyła szkolenie dla mediatorów, o którym mowa w § 8,
8) została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 7 ust. 1.
§ 5. Postępowanie mediacyjne prowadzi osoba godna zaufania lub przedstawiciel instytucji, o której
mowa w § 3 ust. 1 lub 2, zwana dalej "mediatorem".
§ 6. 1. [1] Mediatorem nie moŜe być czynny zawodowo:
1) sędzia, prokurator, asesor i aplikant sądowy lub prokuratorski oraz inna osoba zatrudniona w
sądzie, prokuraturze, Policji lub w innej instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw,
2) adwokat i aplikant adwokacki, radca prawny i aplikant radcowski, notariusz, asesor i aplikant
notarialny,
3) komornik, aplikant komorniczy i pracownik jego kancelarii,
4) funkcjonariusz i pracownik SłuŜby Więziennej,
5) pracownik placówki opiekuńczo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego,
zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich,
6) pracownik instytucji lub członek organizacji zajmujących się świadczeniem pomocy dla ofiar
przestępstw lub działalnością na ich rzecz.
2. Mediatorem nie może być również ławnik sądowy w czasie trwania kadencji oraz społeczny kurator sądowy.
3. Mediatorem w danej sprawie nie może być osoba, która w sprawie nieletniego była świadkiem,
wydawała opinię, sporządzała wywiad środowiskowy lub prowadziła terapię nieletniego, a takŜe osoba, co do której zachodzi okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności.
§ 7. 1. W sądzie okręgowym prowadzi się wykaz instytucji i osób godnych zaufania, uprawnionych do
przeprowadzania postępowania mediacyjnego.
2. Prezes sądu okręgowego wpisuje do wykazu instytucję lub osobę wyraŜającą gotowość do
przeprowadzania postępowania mediacyjnego, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych
odpowiednio w § 3 i 4, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1 i 2.
3. Prezes sądu okręgowego skreśla z wykazu, o którym mowa w ust. 1, instytucję lub osobę:
1) na jej prośbę,
2) w razie śmierci osoby godnej zaufania lub likwidacji instytucji,
3) w razie chociażby ograniczenia zdolności do czynności prawnych,
4) w razie pozbawienia praw publicznych prawomocnym wyrokiem sądowym,
5) w razie niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków związanych z
prowadzeniem postępowania mediacyjnego,
6) która nie daje rękojmi należytego wykonywania obowiązków.
§ 8. 1. Szkolenie mediatorów polega na zaznajomieniu z problematyką postępowania mediacyjnego oraz
uzyskaniu wiedzy potrzebnej do wykonywania czynności mediatora.
2. Szkolenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne.
3. Szkolenie przeprowadza się według standardów określonych w załączniku do rozporządzenia.
§ 9. 1. W postanowieniu o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego sąd rodzinny określa
termin, w którym powinien otrzymać sprawozdanie z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego,
nie dłuższy niż 6 tygodni. W wyjątkowych przypadkach, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo zawarcia
ugody, sąd może termin ten przedłużyć na czas określony, nie dłuższy niż 14 dni.
2. Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od daty doręczenia osobie godnej zaufania lub instytucji, o
której mowa w § 3 ust. 1 lub 2, postanowienia o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego.
§ 10. W postępowaniu mediacyjnym uczestniczą: nieletni, pokrzywdzony oraz rodzice lub opiekun
nieletniego, a jeżeli pokrzywdzonym jest małoletni – także jego rodzice lub opiekun, zwani dalej
"uczestnikami".
§ 11. Postępowanie mediacyjne przeprowadza się za zgodą wszystkich uczestników. Zgoda ta może być cofnięta w każdym stadium postępowania mediacyjnego.
§ 12. Postępowanie mediacyjne prowadzi się w sposób poufny, uniemożliwiający osobom postronnym dostęp do informacji uzyskanych w jego toku. Odstąpienie od poufności postępowania mediacyjnego jest możliwe wyłącznie za zgodą wszystkich uczestników.
§ 13. Postępowania mediacyjnego nie przeprowadza się w lokalu zajmowanym przez uczestników lub
ich rodziny, niezależnie od przeznaczenia tego lokalu oraz tytułu prawnego do jego zajmowania, ani w
budynku sądu.
§ 14. Po skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego mediator:
1) zapoznaje się z informacjami zawartymi w aktach sprawy,
2) nawiązuje kontakt z uczestnikami i odbiera od nich zgodę na udział w postępowaniu
mediacyjnym,
3) przeprowadza z uczestnikami spotkania indywidualne, informując o istocie i zasadach
postępowania mediacyjnego oraz roli i uprawnieniach uczestników,
4) przeprowadza spotkanie mediacyjne z udziałem wszystkich uczestników,
5) pomaga w sformułowaniu treści ugody między uczestnikami i sprawdza wykonanie wynikających
z niej zobowiązań,
6) sporządza sprawozdanie dla sądu rodzinnego z przebiegu i wyników przeprowadzonego
postępowania mediacyjnego.
§ 15. Jeżeli nie jest możliwe bezpośrednie spotkanie uczestników, mediator moŜe prowadzić
postępowanie mediacyjne w sposób pośredni, przekazując uczestnikom informacje, propozycje i
zajmowane przez każdego z nich stanowisko, o ile względy oddziaływania wychowawczego na
nieletniego nie stoją temu na przeszkodzie.
§ 16. 1. Sąd rodzinny, kierując sprawę do postępowania mediacyjnego, udostępnia mediatorowi
informacje z akt sprawy w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, w
szczególności zawarte w postanowieniu o wszczęciu postępowania.
2. Nie udostępnia się mediatorowi, zawartych w aktach sprawy, materiałów objętych tajemnicą
państwową, służbową, materiałów dotyczących stanu zdrowia nieletniego, a także danych o jego
karalności.
3. Udostępnienie mediatorowi informacji, o których mowa w ust. 1, następuje w obecności kierownika
sekretariatu sądu.
4. Odpisy i kserokopie dokumentów, a także notatki z akt sprawy i postępowania mediacyjnego mediator
przechowuje w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nimi osobom postronnym i zwraca do sądu
rodzinnego wraz ze sprawozdaniem z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego.
§ 17. 1. Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator sporządza pisemne sprawozdanie,
które przedstawia sądowi rodzinnemu.
2. Sprawozdanie powinno zawierać:
1) sygnaturę sprawy, nazwisko, imię i adres osoby godnej zaufania lub instytucji przeprowadzającej
postępowanie mediacyjne,
2) informacje o liczbie, terminach i miejscach spotkań indywidualnych oraz wspólnych, a także
wskazanie osób biorących w nich udział,
3) informację o wynikach postępowania mediacyjnego.
3. Sprawozdanie nie może ujawniać przebiegu spotkań ani teŜ zawierać ocen zachowania uczestników w
ich trakcie oraz treści ich oświadczeń, chyba Ŝe uczestnik wyraźnie wniesie o ujawnienie tych danych
odnośnie do jego osoby.
4. W razie zawarcia ugody załącza się ją do sprawozdania.
§ 18. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia
| | | | | Electra | 26.07.2026 17:27:29 | 
 |
| | | | | 29783 | 24.05.2011 19:52:53 |
Grupa: Użytkownik
Posty: 87 #703134
Od: 2011-3-1
| Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie postępowania
mediacyjnego w sprawach karnych
z dnia 13 czerwca 2003 r. (Dz.U. Nr 108, poz. 1020)
Na podstawie art. 23a § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89,
poz. 555, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:
§ 1. [Zakres przedmiotowy] Rozporządzenie określa:
1) warunki, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia
postępowania mediacyjnego;
2) sposób powoływania i odwoływania instytucji i osób uprawnionych do przeprowadzenia
postępowania mediacyjnego;
3) zakres i warunki udostępniania akt sprawy instytucjom i osobom uprawnionym do
przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;
4) sposób i tryb postępowania mediacyjnego.
§ 2. [Podmiot uprawniony] 1. Do prowadzenia postępowania mediacyjnego uprawniona jest instytucja,
która:
1) zgodnie ze swoimi zadaniami statutowymi powołana została do wykonywania zadań w zakresie
mediacji, resocjalizacji, ochrony interesu społecznego, ochrony własnego interesu indywidualnego
lub ochrony wolności i praw człowieka;
2) posiada warunki organizacyjne i kadrowe umożliwiające przeprowadzenie postępowania
mediacyjnego;
3) została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 4 ust. 1.
2. Postępowanie mediacyjne w imieniu instytucji, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej "instytucją",
prowadzi upoważniony przez nią pisemnie przedstawiciel, spełniający warunki określone w § 3 pkt 1-7.
§ 3. [Osoby godne zaufania] Postępowanie mediacyjne może również prowadzić osoba godna
zaufania, która:
1) posiada obywatelstwo polskie;
2) korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich;
3) ukończyła 26 lat;
4) biegle włada językiem polskim;
5) nie była karana za przestępstwo umyślne;
6) posiada umiejętności likwidowania konfliktów oraz wystarczającą do przeprowadzania
postępowania mediacyjnego wiedzę, w szczególności w zakresie psychologii, pedagogiki,
socjologii, resocjalizacji lub prawa;
7) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków;
8) została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 4 ust. 1.
§ 4. [Wykaz osób godnych zaufania] 1. W sądzie okręgowym prowadzi się wykaz instytucji i osób
godnych zaufania, uprawnionych do przeprowadzania postępowania mediacyjnego, zwany dalej
"wykazem".
2. Wpis do wykazu następuje na wniosek, do którego dołączyć należy dokumenty potwierdzające
spełnienie warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-6.
§ 5. [Warunki dokonania wpisu] 1. Prezes sądu okręgowego wpisuje do wykazu instytucję lub osobę
godną zaufania, wyrajającą gotowość przeprowadzania postępowania mediacyjnego, po stwierdzeniu
spełnienia warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-7. Od decyzji o
odmowie wpisu przysługuje zainteresowanemu odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.
2. Wpis zawiera następujące dane:
1) nazwę instytucji lub imię i nazwisko oraz datę urodzenia osoby godnej zaufania;
2) adres siedziby instytucji i jej formę organizacyjną lub adres zamieszkania osoby godnej zaufania.
3. Każda zmiana danych określonych w ust. 2 podlega wpisowi do wykazu. Osoba kierująca instytucją i
osoba godna zaufania mają obowiązek zawiadomić prezesa sądu okręgowego o:
1) każdej zmianie danych określonych w ust. 2,
2) utracie warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-6
- w terminie 14 dni od zaistnienia zmiany lub utraty warunku.
§ 6. [Przesłanki wykreślenia z wykazu] 1. Prezes sądu okręgowego skreśla z wykazu instytucję lub
osobę godną zaufania:
1) na jej wniosek;
2) w razie śmierci osoby godnej zaufania lub likwidacji instytucji;
3) w razie utraty jednego z warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt
1-7.
2. Prezes sądu okręgowego może skreślić z wykazu instytucję lub osobę godną zaufania w razie
niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków związanych z prowadzeniem postępowania
mediacyjnego.
3. Od decyzji o skreśleniu z wykazu zainteresowanemu przysługuje odwołanie do prezesa sądu
apelacyjnego.
§ 7. [Powołanie mediatora] 1. W postanowieniu o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego
sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator lub inny uprawniony organ powołuje do prowadzenia
postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie instytucję lub osobę godną zaufania spośród
wpisanych do wykazu.
2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych potrzebą skutecznego przeprowadzenia postępowania
mediacyjnego, można powołać do prowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie
zgłaszającą taką gotowość instytucję lub osobę godną zaufania spoza wpisanych do wykazu, jeżeli
spełnia ona warunki wymienione odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub § 3 pkt 1-7.
§ 8. [Postanowienie powołujące] W postanowieniu, o którym mowa w § 7, należy wskazać w
szczególności:
1) nazwę instytucji lub imię i nazwisko osoby godnej zaufania wyznaczonej do przeprowadzenia
postępowania mediacyjnego;
2) dane osobowe oskarżonego lub podejrzanego i pokrzywdzonego;
3) określenie czynu zarzucanego oskarżonemu lub podejrzanemu wraz z podaniem jego
kwalifikacji prawnej;
4) zakres i sposób udostępnienia akt w danej sprawie;
5) termin zakończenia postępowania mediacyjnego, z uwzględnieniem art. 23a § 2 Kodeksu
postępowania karnego.
§ 9. [Odwołanie mediatora] Sąd, prokurator lub inny uprawniony organ, który powołał instytucję lub
osobę godną zaufania do prowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie, odwołuje ją w
razie:
1) skreślenia instytucji lub osoby godnej zaufania z wykazu;
2) ujawnienia okoliczności, o których mowa w art. 40-42 Kodeksu postępowania karnego.
§ 10. [Zakres udostępnianych informacji i akt] 1. Sąd, prokurator lub inny uprawniony organ, kierując
sprawę do postępowania mediacyjnego, udostępnia przedstawicielowi instytucji albo osobie godnej
zaufania, zwanej dalej "mediatorem", informacje z akt sprawy jedynie w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia tego postępowania. Informacje te powinny zawierać dane osobowe pokrzywdzonego i
podejrzanego lub oskarżonego, określenie czynu zarzucanego podejrzanemu lub oskarżonemu wraz z
podaniem jego kwalifikacji prawnej i niezbędnych dla postępowania mediacyjnego okoliczności jego
popełnienia.
2. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek mediatora, sąd lub prokurator - jeżeli uzna to za
niezbędne – może również udostępnić, z zastrzeżeniami, o których mowa w ust. 3, materiał dowodowy
zawarty w aktach sprawy w części dotyczącej podejrzanego lub oskarżonego, pokrzywdzonego i
przestępstwa, których postępowanie mediacyjne dotyczy.
3. Nie udostępnia się mediatorowi, zawartych w aktach sprawy, materiałów objętych tajemnicą
państwową, służbową lub związaną z wykonywaniem zawodu lub funkcji, materiałów dotyczących stanu
zdrowia podejrzanego lub oskarżonego, opinii o nim, danych o jego karalności oraz pozwalających na
ustalenie tożsamości świadka przesłuchanego w trybie art. 184 Kodeksu postępowania karnego i takich,
których ujawnienie pokrzywdzonemu mogłoby mieć wpływ na odpowiedzialność karną innych
oskarżonych w tej sprawie, a nieuczestniczących w postępowaniu mediacyjnym.
4. Udostępnienie akt sprawy moŜe nastąpić tylko w obecności upowaŜnionego pracownika organu
prowadzącego postępowanie. W uzasadnionych przypadkach organ ten moŜe zarządzić wydanie
mediatorowi kserokopii dokumentów z akt sprawy lub zezwolić na sporządzenie odpisów w zakresie
określonym w ust. 1-3.
§ 11. [Czynności mediatora] Niezwłocznie po doręczeniu postanowienia, o którym mowa w § 7,
mediator:
1) nawiązuje kontakt z pokrzywdzonym i podejrzanym lub oskarżonym, ustalając termin i miejsce
spotkania z każdym z nich;
2) przeprowadza z podejrzanym lub oskarżonym i pokrzywdzonym spotkania indywidualne,
informując o istocie i zasadach postępowania mediacyjnego oraz przysługujących im
uprawnieniach;
3) przeprowadza spotkanie mediacyjne z udziałem podejrzanego lub oskarżonego i
pokrzywdzonego;
4) pomaga w sformułowaniu treści ugody między podejrzanym lub oskarżonym i pokrzywdzonym
oraz sprawdza wykonanie wynikających z niej zobowiązań.
§ 12. [Czynności pośrednie] Jeżeli nie jest możliwe bezpośrednie spotkanie podejrzanego lub
oskarżonego z pokrzywdzonym, mediator może prowadzić postępowanie mediacyjne w sposób pośredni,
przekazując każdemu z nich informacje, propozycje i zajmowane przez drugą stronę stanowisko co do
zawarcia ugody.
§ 13. [Sprawozdanie z mediacji] 1. Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator
sporządza pisemne sprawozdanie i niezwłocznie przedstawia je organowi, który skierował sprawę do
takiego postępowania.
2. Sprawozdanie powinno zawierać:
1) sygnaturę akt sprawy;
2) nazwę instytucji lub imię i nazwisko osoby godnej zaufania przeprowadzającej postępowanie
mediacyjne;
3) informacje o liczbie, terminach i miejscach spotkań indywidualnych oraz wspólnych, a takŜe
wskazanie osób biorących w nich udział;
4) informację o wynikach postępowania mediacyjnego;
5) podpis mediatora.
3. W razie zawarcia ugody stanowi ona załącznik do sprawozdania.
§ 14. [Przedłużające się postępowanie] Jeżeli postępowanie mediacyjne nie zostało ukończone w
terminie określonym w postanowieniu, o którym mowa w § 7, mediator niezwłocznie sporządza i
przedstawia organowi, który skierował sprawę na drogę postępowania mediacyjnego, sprawozdanie
przedstawiające przyczyny bezskutecznego upływu terminu. Sprawozdanie takie winno spełniać w
odpowiednim zakresie wymogi określone w § 13 ust. 2.
§ 15. [Przepis przejściowy] Instytucje i osoby godne zaufania uprawnione do przeprowadzania
postępowania mediacyjnego na podstawie dotychczasowych przepisów podlegają wpisowi do wykazu,
pod warunkiem Ŝe odpowiadają wymogom określonym odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-
7.
§ 16. [Wejście w życie] Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.
| | | | | 29783 | 24.05.2011 19:54:12 |
Grupa: Użytkownik
Posty: 87 #703135
Od: 2011-3-1
| Art.23 Zawiadomienie o wszczęciu postępowania
Rodziców lub opiekuna zawiadamia się o wszczęciu postępowania w sprawie nieletniego, a o ukończeniu postępowania - jeżeli orzeczenie kończące postępowanie nie było im doręczone.
§ 2. O wszczęciu i ukończeniu postępowania w sprawie nieletniego można zawiadomić szkołę, do której nieletni uczęszcza, odpowiednią instytucję państwową, społeczną lub jednostkę samorządową, w szczególności powiatowe centrum pomocy rodzinie właściwe ze względu na miejsce zamieszkania nieletniego.
Postępowanie mediacyjne i uproszczone
Art. 115. § 1. Na wniosek skarżącego lub organu, złożony przed wyznaczeniem rozprawy, może być przeprowadzone postępowanie mediacyjne, którego celem jest wyjaśnienie i rozważenie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz przyjęcie przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa.
§ 2. Postępowanie mediacyjne może być prowadzone mimo braku wniosku stron o przeprowadzenie takiego postępowania.
Art. 116. § 1. Postępowanie mediacyjne prowadzi sędzia lub referendarz sądowy wyznaczony przez przewodniczącego wydziału.
§ 2. Posiedzenie mediacyjne odbywa się z udziałem stron.
§ 3. Z przebiegu posiedzenia mediacyjnego spisuje się protokół, w którym zamieszcza się stanowiska stron, a w szczególności dokonane przez strony ustalenia co do sposobu załatwienia sprawy. Protokół podpisuje prowadzący postępowanie mediacyjne oraz strony.
Art. 117. § 1. Na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym, organ uchyla lub zmienia zaskarżony akt albo wykonuje lub podejmuje inną czynność stosownie do okoliczności sprawy w zakresie swojej właściwości i kompetencji.
§ 2. Jeżeli strony nie dokonają ustaleń co do sposobu załatwienia sprawy, podlega ona rozpoznaniu przez sąd.
Art. 118. § 1. Na akt wydany na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1, można wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia aktu albo wykonania lub podjęcia czynności. Skargę sąd rozpoznaje łącznie ze skargą wniesioną w sprawie na akt lub czynność, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
§ 2. Jeżeli skarga na akt lub czynność wydane lub podjęte na podstawie ustaleń, o których mowa w art. 117 § 1, nie zostanie wniesiona albo skarga ta zostanie oddalona, sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
Mediatorzy w sprawach karnych
Warunki, jakie powinni spełniać kandydaci na mediatorów w sprawach karnych określa art. 23 a kodeksu postępowania karnego oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych (Dz.U. Nr 108, poz. 1020).
Mediatorem w sprawach karnych może być osoba godna zaufania, która:
1) posiada obywatelstwo polskie;
2) korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich;
3) ukończyła 26 lat;
4) biegle włada językiem polskim;
5) nie była karana za przestępstwo umyślne;
6) posiada umiejętności likwidowania konfliktów oraz wystarczającą do przeprowadzania postępowania mediacyjnego wiedzę, w szczególności w zakresie psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa;
7) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków.
Mediatorem w sprawach karnych nie może być:
- czynny zawodowo sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, a także aplikant do tychże zawodów albo inna osoba zatrudniona w sądzie, prokuraturze lub innej instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw.
Osoba ubiegająca się o wpis na listę mediatorów w sprawach karnych powinna:
1. Złożyć wniosek skierowany do Prezesa Sądu Okręgowego o wpis na listę mediatorów w sprawach karnych, w którym należy podać w/w informacje odnośnie spełnienia warunków wymaganych do objęcia tej funkcji.
2. Aktualne zaświadczenie o niekaralności.
3. Udokumentować umiejętności likwidowania konfliktów.
4. Złożyć odpis dyplomu ukończenia studiów w zakresie psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa.
5. Dać rękojmię należytego wykonywania obowiązków (w formie oświadczenia).
6. Kserokopię dowodu osobistego
7. Oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych (zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych Dz.U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 z późn.zm.)
8. Przedstawić informację o posiadanym bezpiecznym lokalu, w którym można przeprowadzać mediacje.
Mediatorzy w sprawach nieletnich
Warunki, jakie powinni spełniać kandydaci na mediatorów w sprawach nieletnich określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 maja 2001 r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach nieletnich (Dz.U. Nr 56, poz. 591)
Mediatorem w sprawach nieletnich może być osoba godna zaufania, która:
1) ukończyła 26 lat,
2) korzysta z pełni praw cywilnych i publicznych,
3) biegle włada językiem polskim w mowie i piśmie,
4) posiada wykształcenie z zakresu psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa oraz ma doświadczenie w zakresie wychowania lub resocjalizacji młodzieży,
5) posiada umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz nawiązywania kontaktów międzyludzkich,
6) daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków,
7) odbyła szkolenie dla mediatorów.
Mediatorem w sprawach nieletnich nie może być:
1. Czynny zawodowo
a. sędzia, prokurator, asesor i aplikant sądowy lub prokuratorski oraz inna osoba zatrudniona w sądzie, prokuraturze, policji lub w innej instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw,
b. adwokat i aplikant adwokacki, radca prawny i aplikant radcowski, notariusz, asesor i aplikant notarialny,
c. komornik, aplikant komorniczy i pracownik jego kancelarii,
d. funkcjonariusz i pracownik Służby Więziennej,
e. pracownik placówki opiekuńczo-wychowawczej, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego
f. pracownik instytucji lub członek organizacji zajmujących się świadczeniem pomocy dla ofiar przestępstw lub działalnością na ich rzecz
2. ławnik sądowy w czasie trwania kadencji oraz społeczny kurator sądowy.
Osoba ubiegająca się o wpis na listę mediatorów w sprawach nieletnich powinna:
1. Złożyć:
a) wniosek skierowany do Prezesa Sądu Okręgowego o wpis na listę mediatorów w sprawach nieletnich, w którym należy podać w/w informacje odnośnie spełnienia warunków wymaganych do objęcia tej funkcji
b) odpis dyplomu ukończenia studiów w zakresie psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa,
c) aktualne zaświadczenie o niekaralności,
d) odpis dyplomu lub świadectwo ukończenia szkolenia mediatorów w sprawach nieletnich,
2. Udokumentować umiejętność likwidowania konfliktów oraz nawiązywania kontaktów międzyludzkich.
3. Dać rękojmię należytego wykonywania obowiązków (w formie oświadczenia)
4. Kserokopię dowodu osobistego
5. Oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych (zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych Dz.U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 z późn.zm.)
6. Przedstawić informację o posiadanym bezpiecznym lokalu, w którym można przeprowadzać mediacje.
Dokumenty składa się w Oddziale Administracyjnym Sądu Okręgowego w Szczecinie
- ul. Kaszubska 42, pokój 239.
Decyzję o wpisaniu lub odmowie wpisania osoby na listę mediatorów podejmuje Prezes Sądu Okręgowego.
Szkolenie mediatorów w sprawach nieletnich powinno spełniać następujące standardy:
I. Zakres tematów, które powinny być objęte szkoleniem:
1. Prawne i organizacyjne aspekty funkcjonowania procedur mediacyjnych między poszkodowanym a sprawcą czynu zabronionego:
• podstawy prawne zastosowania procedur mediacyjnych w sprawach nieletnich z elementami wiedzy o mediacji w postępowaniu karnym,
• szczegółowe omówienie zasad prowadzenia postępowania mediacyjnego,
• prawa i obowiązki mediatora,
• zagadnienia etyki zawodowej mediatorów,
• zagadnienia praktyczne związane z organizacją postępowania mediacyjnego,
• zasady współpracy z organami wymiaru sprawiedliwości,
• prowadzenie dokumentacji,
• międzynarodowe standardy postępowania mediacyjnego.
2. Psychologiczne mechanizmy powstawania, eskalacji i rozwiązywania konfliktów:
• wybrane zagadnienia z psychologii społecznej, w szczególności w zakresie praktycznego zastosowania wiedzy psychologicznej o mechanizmach powstawania, eskalacji i rozwiązywania konfliktów,
• procedury rozwiązywania konfliktów (negocjacje, mediacje, arbitraż, sąd) - podobieństwa i różnice,
• stosowanie procedur mediacyjnych w Polsce i na świecie (spory zbiorowe, konflikty w społecznościach lokalnych, konflikty sąsiedzkie, rodzinne, spory sądowe),
• różne modele mediacji pokrzywdzony - sprawca,
• wiedza o procesie mediacji (specyfika roli mediatora, etapy mediacji, rola satysfakcji merytorycznej, psychologicznej i proceduralnej).
3. Trening umiejętności mediacyjnych w zakresie:
• prowadzenia wstępnych spotkań ze stronami oraz opanowania wypowiedzi otwierających mediację,
• dokonania analizy i diagnozy konfliktu objętego mediacją,
• prowadzenia sesji mediacyjnych i spotkań na osobności z uczestnikami postępowania mediacyjnego (opanowania technik mediacyjnych),
• komunikowania się z uczestnikami w sposób umożliwiający zrozumienie problemu (aktywne słuchanie, zadawanie pytań),
• pomocy w doprowadzeniu do satysfakcjonującej obie strony ugody,
• opanowania terminologii umożliwiającej współpracę i wymianę doświadczeń z innymi mediatorami.
II. Wymagania dotyczące instytucji i osób prowadzących szkolenie:
1. Kwalifikacje osób prowadzących szkolenie:
• wykształcenie wyższe oraz minimum dwuletnia praktyka mediacyjna,
• doświadczenie dydaktyczne w prowadzeniu zajęć i treningów w zakresie rozwiązywania konfliktów,
• znajomość i akceptacja zasad etyki zawodowej mediatora.
2. Wymogi w zakresie organizacji szkolenia:
• opracowanie szczegółowego programu szkolenia wraz z kosztorysem oraz określeniem wysokości opłaty za uczestnictwo,
• przeprowadzanie w toku szkolenia sprawdzianów wiedzy z poszczególnych dziedzin objętych szkoleniem oraz ewidencjonowanie obecności uczestników,
• wydawanie zaświadczeń o ukończeniu kursu określających jego zakres, liczbę godzin, wyniki poszczególnych sprawdzianów i osoby prowadzące oraz opiniujące przydatność uczestnika do pełnienia funkcji mediatora.
| | | | | Martek | 26.05.2011 22:42:16 | Grupa: Użytkownik
Posty: 11 #704433
Od: 2011-3-8
| Dzięki gwiazdko,gwiazdorze? | | | | | Martek | 26.05.2011 22:47:51 | Grupa: Użytkownik
Posty: 11 #704439
Od: 2011-3-8
| Taki żarcik
 Wybacz jest już późno. Powinnam raczej napisać -29783-W każdym razie na pewno się przyda. | | | | | Electra | 26.07.2026 17:27:29 |
|
|
 | Strona: 1 / 1 strony: [1] |
| << Pierwsza | < Poprzednia | Następna > | Ostatnia >> |
| Aby pisac na forum musisz sie zalogować !!! |
|